Wie ben ik? Bewustwording van het onderbewuste door tekenen -Vrouwenkring een serie van 7 bijeenkomsten!

Inspirerend citaat tegen de achtergrond van een zonsondergang met verspreide gouden spikkels op 'Stop Gronówka'. De tekst gaat over de impact van innerlijke verandering op de omringende realiteit.

Onlangs, toen we samen kerstliederen zongen en speelden om Driekoningen te vieren, zei iemand tegen me dat ik de nieuwe organist was - omdat ik, geheel onverwacht, het orgel bespeelde dat ik van mijn grootvader had geërfd (voor het eerst in mijn leven, nogal bot, het is toch anders dan piano). Ik ben natuurlijk geen organist, maar op dat moment zat ik in die rol - organist. En dat iemand me in die rol herkende streelde mijn ego mooi, en toch kan ik een geluid uit dat orgel krijgen....

Maar misschien is het de moeite waard om even stil te staan bij de vraag: wie ben ik echt?

Ik herinner me nog dat ik mezelf als klein meisje afvroeg: waarom ben ik 'ik' en niet iemand anders? Als klein meisje, misschien acht jaar oud, kon ik natuurlijk geen antwoord vinden op de vraag: waarom ben ik 'ik'? De vraag bleef maar terugkomen en soms had ik het gevoel gek te worden van het (na)gewicht van deze vraag. Dan verlegde ik mijn gedachten snel naar iets anders.

40 jaar later

Nu, veertig jaar later, nu ik een grote volwassen meid ben, intrigeert deze vraag me nog steeds enorm. En vooral als iemand me vertelt wie ik ben - een nieuwe organist of coach, bijvoorbeeld. Ik weet dat ik er een beetje raar in sta, want ik heb gemerkt dat niet iedereen geïnteresseerd is in deze vraag. En ik kan het andere mensen niet kwalijk nemen dat ze niet geïnteresseerd zijn, want een antwoord krijgen op de vraag "Wie ben ik eigenlijk?" is natuurlijk heel moeilijk.

Ik vind het antwoord op deze vraag nog steeds erg ongrijpbaar. Ik begin zelfs te vermoeden dat ik het nooit zal kunnen vinden. Hoewel ik het wel hoop... en ik denk dat het de moeite waard is....


In plaats van "Wie ben ik?" - "Wie ben ik NIET?"

Om het wat makkelijker voor me te maken, heb ik de vraag omgedraaid. In plaats van het antwoord te zoeken op "Wie ben ik?", veranderde ik de vraag in "Wie ben ik in ieder geval NIET?". En daar vond ik eigenlijk een heleboel antwoorden.

Ik ben bijvoorbeeld niet mijn lichaam. Mijn lichaam is een instrument waarmee ik kan 'ervaren'. Ik ben ook niet mijn emoties. Soms lijkt het wel zo, in alle hevigheid, maar het is niet waar. Tenminste, niet naar mijn mening.

Bovendien ben ik niet alle rollen die ik speel. Partner, moeder, kind, zus, coach, vriend, kennis enzovoort. Ik vervul ze, maar ik ben ze NIET.

Ik ben tenslotte ook niet mijn gedachten. Het besef dat je niet je gedachten bent, is essentieel in het proces van mindful worden. Want als we eenmaal beseffen dat we onze gedachten niet zijn, kunnen we ze beïnvloeden, en dat is enorm bevrijdend. Zie meer Esther en Jerry Hicks 'De wet van aantrekking'. Dan kunnen we kiezen wat we denken.

Oké, dit klinkt misschien vaag voor sommigen. Gewoon wat voorbeelden om meer inhoud te geven. Voorbeelden waarbij ik wil laten zien dat je niet je lichaam, emoties of gedachten bent, maar dat dit verschillende niveaus zijn waarmee je je kunt identificeren.

Identificatie met je lichaam

Identificatie met het lichaam is iets wat jonge kinderen doen. Als we een peuter vragen wie hij is, zal hij waarschijnlijk eerst zijn naam zeggen en dan beschrijven hoe hij eruitziet.

Ik ben Peter. Ik ben 6 jaar oud, heb blond haar, groene ogen en vrij grote voeten.

Volwassenen kunnen zich ook identificeren met hun lichaam. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren door iemand met veel overgewicht. Als deze man of vrouw gevraagd wordt hoe hij of zij zich voelt, kan hij of zij zijn of haar schouders ophalen, naar zijn of haar lichaam wijzen en zeggen "hoe denk je dat ik ben?". Met andere woorden, ik haat mijn lichaam, dus ik BEN verschrikkelijk.

Identificatie met iemands emoties

We identificeren ons bijna allemaal met onze emoties. De een meer dan de ander, maar totdat we ons realiseren dat we niet onze emoties zijn, zijn we het er helemaal mee eens.

We zeggen bijvoorbeeld: IK BEN boos, IK BEN verdrietig, IK BEN blij. Er klopt iets niet omdat emoties van voorbijgaande aard zijn. Daarom is het veel nauwkeuriger om te zeggen: IK VOEL me boos, IK VOEL me verdrietig, IK VOEL me gelukkig.

Het is ook een geweldige optie voor mensen die bang zijn om te falen. Als ze zich in die angstige emotie bevinden, identificeren ze zich er volledig mee. Op dat moment ZIJN ze die angst, ook al zijn ze dat absoluut niet.

Zodra ze zich realiseren dat het geen angst is wat ze zijn en dat dit gevoel voorbij zal gaan, is de kans groot dat de scherpe kantjes eraf zullen vallen en de eerste barsten al verschijnen in het monster dat angst heet, nog voordat het mislukt.

Identificatie met hun rollen

Ieder mens heeft in zijn leven vele rollen. In elke rol laat hij een ander deel van zichzelf zien. In elke rol stemmen we ons af op wat er (onbewust) van ons wordt verwacht door onze omgeving. Rolmodellen hebben we geleerd.

Sommige mensen nemen hun rol heel serieus en ontlenen er hun bestaansrecht aan. Wanneer deze rol verdwijnt, kunnen ze in een identiteitscrisis terechtkomen.

Er zijn bijvoorbeeld moeders die geloven dat 'moeder zijn' is wie ze zijn. Tot op zekere hoogte is dit natuurlijk waar. Als je eenmaal moeder bent, kun je nooit meer 'geen moeder zijn'. Dit is het geval ongeacht of onze kinderen nog thuis wonen, of we nog contact met ze hebben of niet, en zelfs ongeacht of onze kinderen (nog) leven. Hetzelfde geldt voor, voor altijd kind zijn. Ongeacht hoe oud we zijn en/of onze ouders nog leven.

Maar op het moment dat we ons volledig identificeren met de rol van moeder, vallen we in een zwart gat wanneer onze kinderen het huis verlaten. Want wat als we als moeder geen moeder meer kunnen zijn? Wat blijft er dan van ons over?

Nu heb ik het over de rol van een moeder, maar dit geldt voor elke rol. Bijvoorbeeld ook voor een succesvolle ondernemer met miljoenen op de bank die plotseling failliet gaat. Wie is deze man of vrouw zonder deze rol?

Wat ik probeer te zeggen is dat het belangrijk is om te erkennen dat we alle rollen spelen en dat we ze niet zijn.

Een collage met een zonsopgang, abstracte vormen en een menselijk silhouet tegen een waterachtergrond, met citaten over het veranderen van perspectief, die de filosofie van 'Stop Gronówka' over kunstcoaching en persoonlijke ontwikkeling weerspiegelen.

Identificatie met je gedachten

Ik denk dat er veel mensen zijn die, wanneer hen gevraagd wordt of dit hun gedachten zijn, bevestigend antwoorden. En dat is eigenlijk gek, want in dat geval geloven we alles wat we denken.

We geloven de verhalen die we onszelf vertellen, met alle gevolgen (lees: gevoelens) van dien. Schuld, schaamte, woede, frustratie en de eeuwige zweepslag die we gebruiken als we denken dat we iets verkeerd hebben gedaan. Ik moet hier denken aan de preek van de priester op de laatste Mis ....

Maar wie bepaalt eigenlijk wat goed en wat kwaad is? Bestaat goed of kwaad eigenlijk wel? Oké, dat is een andere discussie. Laten we teruggaan en het uitzoeken. Hier zijn een paar voorbeelden die we waarschijnlijk herkennen:

  • Ik moet geïnteresseerd zijn in anderen, anders vinden ze me niet aardig.
  • Ik raakte weer in paniek waar mijn kinderen bij waren, dus ik ben een slechte moeder.
  • Ik mag pas rusten als alle was is opgeruimd, gevouwen en gestreken in de kledingkast.
  • Ik heb mijn zoon weer eens de verkeerde voetbalschoenen gegeven. Wat zullen andere ouders wel niet denken?
  • Ik vergat dat de kinderen weer van school zijn, ik ben zo chaotisch.
  • Ik moet echt drie kilo afvallen, anders vinden ze me niet mooi.
  • Oh shit, ik ben de verjaardag van mijn oma vergeten, wat ben ik toch een zielige kleinzoon.
  • Ik heb niet de moed om te zeggen wat ik echt denk, ik ben een lafaard.

Nou, ik kan nog wel even doorgaan, maar ik denk dat dit genoeg is. Dit zijn allemaal verhalen die we onszelf vertellen en helaas hebben we de neiging om ze te geloven. Het resultaat: weinig zelfvertrouwen en een laag zelfbeeld.

Ego

Als we niet onze gedachten zijn, blijft de vraag wie ons dan de hele dag bezig houdt met verhalen vertellen, conclusies trekken, oordelen en onszelf de grond in boren. Nou, beste vrienden, dat is jullie EGO.

Het ego vertelt ons niet alleen negatieve dingen. Het ego vertelt ons ook dat we het goed hebben gedaan of dat we beter zijn dan iemand anders.

Het grote verschil met negatieve boodschappen is dat positieve boodschappen een positieve invloed hebben op ons zelfbeeld. Negatieve verhalen hebben dus een negatieve invloed op ons zelfbeeld.

Dit komt door de EGO

Om het ego de erkenning te geven die het verdient: we hebben het ego nodig om iets te doen. Om te creëren, om vooruit te komen en om alle mooie dingen te doen die we in dit leven doen.

Het ego bestaat uit onze persoonlijke verhalen, angsten, verlangens, emoties, gedachten en karaktereigenschappen. Het ego is sociaal en psychologisch essentieel en we ontwikkelen het van jongs af aan.

De truc is om je als volwassene niet volledig met je ego te identificeren. Maar daarover een andere keer meer.

Illustratie van een vlinder met een boodschap over het ego en de ziel uit 'Stop the Grapevine'. Prachtige glinsterende vlindervleugels in blauw- en grijstinten op een aquarelachtergrond, met gedachten aan vrede en innerlijke harmonie.

Wat gebeurt er als we wakker worden?

Wanneer je wakker wordt en beseft dat je niet je ego bent, zul je vaker naar je ego kunnen kijken vanuit een positie van observatie - herkenning. Door dit te doen, stoppen we met ons te identificeren met onze lichamen, emoties, rollen en gedachten.

Vanuit deze waarnemingspositie zullen we in staat zijn om te zien en tegen onszelf te zeggen dat we meer zijn dan ons lichaam. Dat we niet onze emoties zijn, maar dat we ze wel voelen. We kunnen zelfs zien dat er vóór deze emoties een gedachte was die de emotie activeerde (ik ben niet goed genoeg/mooi/slim/patiënt etc.).

Erkenningsperspectief

Hier is een voorbeeld dat laat zien hoe het ontwaken voor iemands ego werkt: Wat dacht je ervan om een goudvis te vragen of hij weet wat water is? Hij zou ons waarschijnlijk met glazige ogen aankijken. Voor deze goudvis is water de habitat van het leven en hij weet niets beter dan dat water bestaat. Het IS gewoon. De vis in kwestie zou zich ook niet realiseren dat ze 'nat' is. Ze kent geen andere toestand dan "nat".

Pas als dezelfde vis boven het wateroppervlak uitsteekt, bijvoorbeeld bij het schoonmaken van het aquarium, weet hij dat er iets anders is dan water. Hij kan onmiddellijk de positie van een waarnemer innemen en krijgt zo een breder perspectief.

Toen ze weer in het water kwam, was ze dankbaar dat ze weer in haar aquarium zat. Voor deze ervaring had ze geen idee dat ze in een aquarium met water zat en dat dit water haar in leven hield.

Dus vanuit de positie van een waarnemer, in een erg ongemakkelijke situatie of een situatie waarin we erg gespannen zijn, kunnen we meer ruimte voor onszelf creëren om afstand te nemen en het voorbij te zien gaan.

Bewustzijn - Onderbewustzijn

Deze propositie van waarneming wordt ook wel BEWUSTHEID van herkenning genoemd. BEWUSTZIJN is iets ongrijpbaars en onbegrijpelijks. En toch, naar mijn mening, is dit uiteindelijk wat we zijn in een uitwisseling met het onderbewuste. Tenminste, zo denk ik er nu over. Dit wordt al erg filosofisch en ingewikkeld, dus daar zal ik het voorlopig bij laten.

Met dit artikel wil ik je in de eerste plaats wakker schudden, zodat je beseft dat je niet je gedachten bent of de rol waarin je opereert. Zodra je dit beseft, zal de wereld er veel helderder en aangenamer uitzien.

Wil je bewuster worden van jezelf? Wil je ook leren hoe je vaker naar jezelf kunt kijken als waarnemer en zo je negatieve gedachten en onzekerheden kunt beïnvloeden?

Ik nodig je uit voor de eerste vrouwencirkel van de auteur om het bewustzijn te doen ontwaken door te werken met het onderbewuste met behulp van de handen in het tekenen en het lichaam in het aarden.

Ik bied een serie van 7 bijeenkomsten van 2,5 uur aan in de Atelieer van de Grapevine Stop onder het genot van thee en vegetarische hapjes, samen met een reeks hulpmiddelen voor zelfontdekking door middel van kunst, telkens op de nieuwe maan. De energie van de nieuwe maan staat gelijk aan een nieuw begin en is ideaal om te 'zaaien'. De nieuwe maan symboliseert wedergeboorte en transformatie. Een goed moment om te voelen welke nieuwe creaties je de wereld in wilt brengen en plannen te maken.

Voorgestelde tijden en data: 17:00-19:30Vergadering nr.
11.02.2024Zondag1
10.03.2024Zondag2
07.04.2024Zondag3
12.05.2024Zondag4
09.06.2024Zondag5
07.07.2024Zondag6
04.08.2024Zondag7

Tot ziens!

cookie

We willen je informeren dat je door de website te gebruiken, zonder je browserinstellingen te wijzigen, akkoord gaat met het privacybeleid en het opslaan van cookies, die ervoor zorgen dat onze website soepel kan functioneren.